Mar 2018 11

Wie niet beter wist zou denken dat de plechtigheid al had plaatsgevonden en dat het feest al in volle gang was. En zo hoort het natuurlijk ook. Alle grote feesten beginnen een dag ervoor. Zelfs in de Goede Week.

Het bisschoppelijk paleis was op Paaszaterdag nooit eerder zo vol bedrijvigheid geweest, zo vol gelach en zo zwanger van nog grotere vreugde. De pilaren in de wanden van de grote eetzaal waren bekleed met gedrapeerde doeken van het fijnste satijn en bezet met honderden rozetten, de dag ervoor gevouwen door de bewoners van het Misericordia. Door de glans van de opgepoetste koperen kroonluchters kwamen de diepe kleuren van de wandfresco’s beter uit dan ooit tevoren. En de dis – een Toren amor vincit oude prentlange, rijkelijk van serviesgoed en zilver voorziene tafel – leek wel omgetoverd tot een bloembed uit het paradijs. Een ware feesttafel. In het midden van de ruimte stond een los staande hoge tafel met daarop de hoorn des overvloeds. Daarachter, tegen de achterwand, wierpen twee prachtige vreugdevuren in grote schalen hun flakkerend licht de ruimte in. Iedereen had – ondanks de onheilspellende deken die alle vrolijkheid bedekte – zijn best gedaan om het feestmaal te doen uitgroeien tot een reusachtig festijn, passend voor een bruiloft van twee geliefden uit de hoogste stand.

Lees hier verder (PDF)